| Heathcote William Garrod, comp. (1878–1960). The Oxford Book of Latin Verse. 1912. |
| |
| Romanae fidicen lyrae |
| | | Horace (65 B.C.–8 B.C.) |
| |
| |
| QVEM tu, Melpomene, semel | |
| nascentem placido lumine uideris, | |
| illum non labor Isthmius | |
| clarabit pugilem, non equos inpiger | |
| |
| curru ducet Achaico | 5 |
| uictorem, neque res bellica Deliis | |
| ornatum foliis ducem, | |
| quod regum tumidas contuderit minas, | |
| |
| ostendet Capitolio: | |
| sed quae Tibur aquae fertile praefluunt, | 10 |
| et spissae nemorum comae | |
| fingent Aeolio carmine nobilem. | |
| |
| Romae principis urbium | |
| dignatur suboles inter amabilis | |
| uatum ponere me choros, | 15 |
| et iam dente minus mordeor inuido. | |
| |
| o testudinis aureae | |
| dulcem quae strepitum, Pieri, temperas, | |
| o mutis quoque piscibus | |
| donatura cycni, si libeat, sonum, | 20 |
| |
| totum muneris hoc tui est, | |
| quod monstror digito praterenuntium | |
| Romanae fidicen lyrae: | |
| quod spiro et placeo, si placeo, tuom est. | |
| |
|
|
|
