| |
| OSAEPE mecum tempus in ultimum | |
| deducte Bruto militiae duce, | |
| quis te redonauit Quiritem | |
| dis patriis Italoque caelo, | |
| |
| Pompei, meorum prime sodalium? | 5 |
| cum quo morantem saepe diem mero | |
| fregi, coronatus nitentis | |
| malobathro Syrio capillos. | |
| |
| tecum Philippos et celerem fugam | |
| sensi relicta non bene parmula, | 10 |
| cum fracta uirtus, et minaces | |
| turpe solum tetigere mento; | |
| |
| sed me per hostis Mercurius celer | |
| denso pauentem sustulit aere, | |
| te rursus in bellum resorbens | 15 |
| unda fretis tulit aestuosis. | |
| |
| ergo obligatam redde Ioui dapem | |
| longaque fessum militia latus | |
| depone sub lauru mea nec | |
| parce cadis tibi destinatis. | 20 |
| |
| obliuioso leuia Massico | |
| ciboria exple, funde capacibus | |
| unguenta de conchis. quis udo | |
| deproperare apio coronas | |
| |
| curatue myrto? quem Venus arbitrum | 25 |
| dicet bibendi? non ego sanius | |
| bacchabor Edonis: recepto | |
| dulce mihi furere est amico. | |
| |
