| |
| ORPHEA delenisse feras et concita dicunt | |
| flumina Threiciae succinuisse lyrae: | |
| saxa Cithaeronis Thebas agitata per artem | |
| sponte sua in muri membra coisse ferunt; | |
| quin etiam, Polypheme, fera Galatea sub Aetna | 5 |
| ad tua rorantis carmina flexit equos: | |
| miremur, nobis et Baccho et Apolline dextro, | |
| turba puellarum si mea uerba colit? | |
| quod non Taenariis domus est mihi fulta columnis, | |
| nec camera auratas inter eburna trabes, | 10 |
| nec mea Phaeacas aequant pomaria siluas, | |
| non operosa rigat Marcius antra liquor; | |
| at Musae comites, et carmina cara legenti, | |
| et defessa choris Calliopea meis. | |
| fortunata, meo si qua est celebrata libello! | 15 |
| carmina erunt formae tot monumenta tuae. | |
| nam neque Pyramidum sumptus ad sidera ducti, | |
| nec Iouis Elei caelum imitata domus, | |
| nec Mausolei diues fortuna sepulcri | |
| mortis ab extrema condicione uacant: | 20 |
| aut illis flamma aut imber subducit honores, | |
| annorum aut ictus pondere uicta ruent. | |
| at non ingenio quaesitum nomen ab aeuo | |
| excidet: ingenio stat sine morte decus. | |
| |
