| |
| COPA Syrisca, caput Graeca redimita mitella, | |
| crispum sub crotalo docta mouere latus, | |
| ebria fumosa saltat lasciua taberna, | |
| ad cubitum raucos excutiens calamos. | |
| ‘quid iuuat aestiuo defessum puluere abesse | 5 |
| quam potius bibulo decubuisse toro? | |
| sunt topia et kalybae, cyathi, rosa, tibia, chordae, | |
| et triclia umbrosis frigida harundinibus. | |
| en et, Maenalio quae garrit dulce sub antro, | |
| rustica pastoris fistula in ore sonat. | 10 |
| est et uappa, cado nuper defusa picato, | |
| et trepidans rauco murmure riuos aquae; | |
| sunt etiam croceo uiolae de flore corollae | |
| sertaque purpurea lutea mixta rosa, | |
| et quae uirgineo libata Achelois ab amne | 15 |
| lilia uimineis attulit in calathis; | |
| sunt et caseoli, quos iuncea fiscina siccat, | |
| sunt autumnali cerea pruna die, | |
| castaneaeque nuces et suaue rubentia mala. | |
| est hic munda Ceres, est Amor, est Bromius; | 20 |
| sunt et mora cruenta et lentis uua racemis | |
| et pendet iunco caeruleus cucumis. | |
| est tuguri custos, armatus falce saligna, | |
| sed non et uasto est inguine terribilis. | |
| huc kalybita ueni. lassus iam sudat asellus, | 25 |
| parce illi: Vestae delicium est asinus. | |
| nunc cantu celebri rumpunt arbusta cicadae, | |
| nunc uaria in gelida sede lacerta latet: | |
| si sapis, aestiuo recubans nunc prolue uitro, | |
| seu uis cristalli ferre nouos calices. | 30 |
| hic age pampinea fessus requiesce sub umbra | |
| et grauidum roseo necte caput strophio, | |
| oscula decerpens tenerae formosa puellae— | |
| a pereat cui sunt prisca supercilia. | |
| quid cineri ingrato seruas bene olentia serta? | 35 |
| anne coronato uis lapide ista tegi? | |
| pone merum et talos. pereat qui crastina curat. | |
| Mors aurem uellens ‘uiuite’, ait, ‘uenio.’ | |
| |
