| |
| STAT uetus et multos incaedua silua per annos: | |
| credibilest illi numen inesse loco; | |
| fons sacer in medio speluncaque pumice pendens, | |
| et latere ex omni dulce queruntur aues. | |
| hic ego dum spatior tectus nemoralibus umbris, | 5 |
| et mea quod, quaero, Musa moueret opus, | |
| uenit odoratos Elegea nexa capillos, | |
| et, puto, pes illi longior alter erat: | |
| forma decens, uestis tenuissima, uultus amantis; | |
| et pedibus uitium causa decoris erat. | 10 |
| uenit et ingenti uiolenta Tragoedia passu | |
| (fronte comae torua, palla iacebat humi; | |
| laeua manus sceptrum late regale mouebat, | |
| Lydius alta pedum uincla cothurnus erat) | |
| et prior ‘ecquis erit’ dixit ‘tibi finis amandi, | 15 |
| o argumenti lente poeta tui? | |
| nequitiam uinosa tuam conuiuia narrant, | |
| narrant in multas conpita secta uias. | |
| saepe aliquis digito uatem designat euntem, | |
| atque ait "hic hic est, quem ferus urit Amor." | 20 |
| fabula, nec sentis, tota iactaris in Vrbe, | |
| dum tua praeterito facta pudore refers. | |
| tempus erat thyrso pulsum grauiore moueri; | |
| cessatum satis est: incipe maius opus! | |
| materia premis ingenium; cane facta uirorum: | 25 |
| "haec animo" dices "area facta meost". | |
| quod tenerae cantent, lusit tua Musa, puellae, | |
| primaque per numeros acta iuuenta suos; | |
| nunc habeam per te Romana Tragoedia nomen! | |
| inplebit reges spiritus iste meos.’ | 30 |
| hactenus, et mouit pictis innixa cothurnis | |
| densum caesarie terque quaterque caput. | |
| altera, si memini, limis subrisit ocellis; | |
| (fallor, an in dextra myrtea uirga fuit?) | |
| ‘quid grauibus uerbis, animosa Tragoedia,’ dixit | 35 |
| ‘me premis? an numquam non grauis esse potes? | |
| inparibus tamen es numeris dignata moueri, | |
| in me pugnasti uersibus usa meis. | |
| non ego contulerim sublimia carmina nostris: | |
| obruit exiguas regia uestra foris. | 40 |
| sum leuis et mecum leuis est, mea cura, Cupido: | |
| non sum materia fortior ipsa mea; | |
| rustica sit sine me lasciui mater Amoris: | |
| huic ego proueni lena comesque deae; | |
| quam tu non poteris duro reserare cothurno, | 45 |
| haec est blanditiis ianua laxa meis; | |
| et tamen emerui plus, quam tu, posse, ferendo | |
| multa supercilio non patienda tuo. | |
| per me decepto didicit custode Corinna | |
| liminis adstricti sollicitare fidem | 50 |
| delabique toro tunica uelata soluta | |
| atque inpercussos nocte mouere pedes. | |
| uel quotiens foribus ceris incisa pependi | |
| non uerita a populo praetereunte legi; | |
| quin ego me memini, dum custos saeuus abiret, | 55 |
| ancillae missam delituisse sinu; | |
| quid, cum me munus natali mittis, at illa | |
| rumpit et adposita uerba retersit aqua? | |
| prima tuae moui felicia semina mentis: | |
| munus habes, quod te iam petit ista, meum.’ | 60 |
| desierat: coepi ‘per uos utramque rogamus, | |
| in uacuas auris uerba timentis eant. | |
| altera me sceptro decoras altoque cothurno: | |
| iam nunc contacto magnus in ore sonus; | |
| altera das nostro uicturum nomen amori: | 65 |
| ergo ades et longis uersibus adde breuis! | |
| exiguum uati concede, Tragoedia, tempus: | |
| tu labor aeternus; quod petit illa, breuest.’ | |
| mota dedit ueniam: teneri properentur Amores, | |
| dum uacat; a tergo grandius urguet opus. | 70 |
| |
