| |
| MEMNONA si mater, mater plorauit Achillem, | |
| et tangunt magnas tristia fata deas, | |
| flebilis indignos, Elegea, solue capillos! | |
| a! nimis ex uero nunc tibi nomen erit: | |
| ille tui uates operis, tua fama, Tibullus | 5 |
| ardet in exstructo, corpus inane, rogo. | |
| ecce, puer Veneris fert euersamque pharetram | |
| et fractos arcus et sine luce facem; | |
| adspice, demissis ut eat miserabilis alis | |
| pectoraque infesta tundat aperta manu; | 10 |
| excipiunt lacrimas sparsi per colla capilli, | |
| oraque singultu concutiente sonant: | |
| fratris in Aeneae sic illum funere dicunt | |
| egressum tectis, pulcher Iule, tuis; | |
| nec minus est confusa Venus moriente Tibullo | 15 |
| quam iuueni rupit cum ferus inguen aper. | |
| at sacri uates et diuum cura uocamur; | |
| sunt etiam qui nos numen habere putent. | |
| scilicet omne sacrum mors inportuna profanat, | |
| omnibus obscuras inicit illa manus! | 20 |
| quid pater Ismario, quid mater, profuit Orpheo? | |
| carmine quid uictas obstipuisse feras? | |
| ‘aelinon’ in siluis idem pater ‘aelinon!’ altis | |
| dicitur inuita concinuisse lyra; | |
| adice Maeoniden, a quo ceu fonte perenni | 25 |
| uatum Pieriis ora rigantur aquis; | |
| hunc quoque summa dies nigro submersit Auerno. | |
| defugiunt auidos carmina sola rogos: | |
| durat, opus uatum, Troiani fama laboris | |
| tardaque nocturno tela retexta dolo. | 30 |
| sic Nemesis longum, sic Delia nomen habebunt, | |
| altera cura recens, altera primus amor. | |
| quid uos sacra iuuant? quid nunc Aegyptia prosunt | |
| sistra? quid in uacuo secubuisse toro? | |
| cum rapiunt mala fata bonos (ignoscite fasso!), | 35 |
| sollicitor nullos esse putare deos. | |
| uiue pius: moriere; pius cole sacra: colentem | |
| mors grauis a templis in caua busta trahet; | |
| carminibus confide bonis: iacet, ecce, Tibullus; | |
| uix manet e toto parua quod urna capit. | 40 |
| tene, sacer uates, flammae rapuere rogales | |
| pectoribus pasci nec timuere tuis? | |
| aurea sanctorum potuissent templa deorum | |
| urere, quae tantum sustinuere nefas. | |
| auertit uultus Erycis quae possidet arces: | 45 |
| sunt quoque qui lacrimas continuisse negant. | |
| sed tamen hoc melius quam si Phaeacia tellus | |
| ignotum uili supposuisset humo: | |
| hinc certe grauidos fugientis pressit ocellos | |
| mater et in cineres ultima dona tulit; | 50 |
| hinc soror in partem misera cum matre doloris | |
| uenit inornatas dilaniata comas, | |
| cumque tuis sua iunxerunt Nemesisque priorque | |
| oscula nec solos destituere rogos. | |
| Delia descendens ‘felicius’ inquit ‘amata | 55 |
| sum tibi: uixisti, dum tuus ignis eram’. | |
| cui Nemesis ‘quid’ ait ‘tibi sunt mea damna dolori? | |
| me tenuit moriens deficiente manu’. | |
| si tamen e nobis aliquid nisi nomen et umbra | |
| restat, in Elysia ualle Tibullus erit: | 60 |
| obuius huic uenias hedera iuuenalia cinctus | |
| tempora cum Caluo, docte Catulle, tuo; | |
| tu quoque, si falsumst temerati crimen amici, | |
| sanguinis atque animae prodige Galle tuae. | |
| his comes umbra tuast; siquast modo corporis umbra, | 65 |
| auxisti numeros, culte Tibulle, pios. | |
| ossa quieta, precor, tuta requiescite in urna, | |
| et sit humus cineri non onerosa tuo! | |
| |
