| |
| NVLLA sors longa est: dolor ac uoluptas | |
| inuicem cedunt; breuior uoluptas. | |
| ima permutat leuis hora summis: | |
| ille qui donat diadema fronti, | |
| quem genu nixae tremuere gentes, | 5 |
| cuius ad nutum posuere bella | |
| Medus et Phoebi propioris Indus | |
| et Dahae Parthis equitem minati, | |
| anxius sceptrum tenet et mouentis | |
| cuncta diuinat metuitque casus | 10 |
| mobilis rerum dubiumque tempus. | |
| Vos quibus rector maris atque terrae | |
| ius dedit magnum necis atque uitae, | |
| ponite inflatos tumidosque uultus: | |
| quicquid a uobis minor expauescit, | 15 |
| maior hoc uobis dominus minatur; | |
| omne sub regno grauiore regnum est. | |
| quem dies uidit ueniens superbum, | |
| hunc dies uidit fugiens iacentem. | |
| Nemo confidat nimium secundis, | 20 |
| nemo desperet meliora lassis: | |
| miscet haec illis prohibensque Clotho | |
| stare Fortunam rotat omne fatum. | |
| nemo tam diuos habuit fauentis | |
| crastinum ut posset sibi polliceri: | 25 |
| res deus nostras celeri citatas | |
| turbine uersat. | |
| |
