| |
The Decay of Poetry and Poets
i
TEMPORIBVS nostris aetas cum cedat auorum | |
| creuerit et maior cum duce Roma suo, | |
| ingenium sacri miraris deesse Maronis, | |
| nec quemquam tanta bella sonare tuba. | |
| sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones, | 5 |
| Vergiliumque tibi uel tua rura dabunt. | |
| iugera perdiderat miserae uicina Cremonae | |
| flebat et abductas Tityrus aeger ouis. | |
| risit Tuscus eques, paupertatemque malignam | |
| reppulit et celeri iussit abire fuga. | 10 |
| ‘accipe diuitias et uatum maximus esto; | |
| tu licet et nostrum’ dixit ‘Alexin ames’. | |
| adstabat domini mensis pulcerrimus ille | |
| marmorea fundens nigra Falerna manu, | |
| et libata dabat roseis carchesia labris, | 15 |
| quae poterant ipsum sollicitare Iouem. | |
| excidit attonito pinguis Galatea poetae, | |
| Thestylis et rubras messibus usta genas: | |
| protinus ITALIAM concepit et ARMA VIRVMQVE, | |
| qui modo uix Culicem fleuerat ore rudi. | 20 |
| quid Varios Marsosque loquar ditataque uatum | |
| nomina, magnus erit quos numerare labor? | |
| ergo ego Vergilius, si munera Maecenatis | |
| des mihi? Vergilius non ero, Marsus ero. | |
| |
ii
O mihi curarum pretium non uile mearum, | 25 |
| Flacce, Antenorei spes et alumne laris, | |
| Pierios differ cantus citharamque sororum; | |
| aes dabit ex istis nulla puella tibi. | |
| quid petis a Phoebo? nummos habet arca Mineruae; | |
| haec sapit, haec omnes fenerat una deos. | 30 |
| quid possunt hederae Bacchi dare? Palladis arbor | |
| inclinat uarias pondere nigra comas. | |
| praeter aquas Helicon et serta lyrasque dearum | |
| nil habet et magnum sed perinane sophos. | |
| quid tibi cum Cirrha? quid cum Permesside nuda? | 35 |
| Romanum propius diuitiusque forum est. | |
| illic aera sonant: at circum pulpita nostra | |
| et sterilis cathedras basia sola crepant. | |
| |
