| Heathcote William Garrod, comp. (1878–1960). The Oxford Book of Latin Verse. 1912. |
| |
| The Bridal Bower of Mars and Venus |
| | | Reposianus (circa 290 A.D.) |
| |
| |
| ORNAT terra nemus: nunc lotos mitis inumbrat, | |
| nunc laurus, nunc myrtus. habent sua munera rami; | |
| namque hic per frondis redolentia mala relucent. | |
| uilia non illo surgebant gramina luco: | |
| pingunt purpureos candentia lilia flores; | 5 |
| hic rosa cum uiolis, hic omnis gratia odorum, | |
| hic inter uiolas coma mollis laeta hyacinthi: | |
| dignus amore locus, cui tot sint munera rerum. | |
| non tamen in lucis aurum, non purpura fulget: | |
| flos lectus, flos uincla tori, substramina flores: | 10 |
| deliciis Veneris diues natura laborat. | |
| texerat hic liquidos fontis non uilis arundo, | |
| sed qua saeua puer conponat tela Cupido. | |
| hunc solum Paphie puto lucum fecit amori: | |
| hic Martem exspectare solet. quid Gratia cessat, | 15 |
| quid Charites? cur, saeue puer, non lilia nectis? | |
| tu lectum consterne rosis, tu serta parato | |
| et roseis crinem nodis subnecte decenter! | |
| |
|
|
|
