| |
| OMNIPOTENS, annosa poli quem suspicit aetas, | |
| quem sub millenis semper contutibus unum | |
| nec numero quisquam poterit pensare nec aeuo, | |
| nunc esto affatus, si quo te nomine dignum est, | |
| seu sacer ignoto gaudes, quo maxima tellus | 5 |
| intremuit, sistunt rapidos uaga sidera cursus. | |
| tu solus, tu multus item, tu primus et idem | |
| postremus mediusque simul mundique superstes | |
| (nam sine fine tui labentia tempora finis), | |
| altera ab alterno spectans fera turbine certo | 10 |
| rerum fata rapi uitasque inuoluier aeuo | |
| atque iterum reducis supera in conuexa referri, | |
| scilicet ut mundo redeat quod partubus astra | |
| perdiderint refluumque iterum per corpora fiat. | |
| tu (siquidem fas est in temet tendere sensum | 15 |
| et speciem temptare sacram, qua sidera cingis | |
| immensus longamque simul complecteris aethram) | |
| fulgentis forsan rapida sub imagine Phoebi | |
| flammifluum quoddam iubar es, quo cuncta coruscans | |
| ipse uides nostrumque premis solemque diemque. | 20 |
| tu genus omne deum, tu rerum causa uigorque, | |
| tu natura omnis, deus innumerabilis unus, | |
| tu sexu plenus toto, tibi nascitur olim | |
| sidereus mundus (genus hinc hominumque deumque), | |
| lucens, augusto stellatus flore iuuentae. | 25 |
| quem (precor, aspires), qua sit ratione creatus, | |
| quo genitus factusue modo, da nosse uolenti; | |
| da, pater, augustas ut possim noscere causas, | |
| mundanas olim molis quo foedere rerum | |
| sustuleris animamque leui quo maximus olim | 30 |
| texueris numero, quo congrege dissimilique, | |
| quidque id sit uegetum, quod per cita corpora uiuit. | |
| |
