| |
| CRASamet quinumquam amauit quique amauit cras amet! | |
| uer nouum: uer iam canorum: uere natus orbis est! | |
| uere concordant amores, uere nubunt alites | |
| et nemus comam resoluit de maritis imbribus: | |
| et recentibus uirentis ducit umbras floribus. | 5 |
| cras amorum copulatrix inter umbras arborum | |
| inplicat casas uirentis de flagello myrteo, | |
| cras Dione iura dicet fulta sublimi throno. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| ipsa gemmis purpurantem pingit annum floridis, | 10 |
| ipsa surgentis papillas de Fauoni spiritu | |
| urget in nodos tepentis, ipsa roris lucidi, | |
| noctis aura quem relinquit, spargit umentis aquas. | |
| en micant lacrimae trementes de caduco pondere: | |
| gutta praeceps orbe paruo sustinet casus suos. | 15 |
| en pudorem florulentae prodiderunt purpurae: | |
| umor ille quem serenis astra rorant noctibus | |
| mane uirgines papillas soluit umenti peplo. | |
| ipsa iussit mane totae uirgines nubant rosae; | |
| facta Cypridis de cruore deque Amoris osculis | 20 |
| deque gemmis deque flabris deque solis purpuris, | |
| cras pudorem qui latebat ueste tectus ignea | |
| unico marita uoto non rubebit soluere. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| ipsa Nymphas diua luco iussit ire myrteo: | 25 |
| ‘ite, Nymphae, posuit arma, feriatus est Amor: | |
| iussus est inermis ire, nudus ire iussus est, | |
| neu quid arcu neu sagitta neu quid igne laederet.’ | |
| it puer comes puellis; nec tamen credi potest, | |
| esse Amorem feriatum, si sagittas exuit; | 30 |
| sed tamen, Nymphae, cauete, quod Cupido pulcer est: | |
| totus est in armis idem quando nudus est Amor. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| conpari Venus pudore mittit ante uirgines: | |
| ‘una res est quam rogamus: cede, uirgo Delia, | 35 |
| ut nemus sit incruentum de ferinis stragibus. | |
| ipsa uellet te rogare, si pudicam flecteret, | |
| ipsa uellet ut uenires, si deceret uirginem. | |
| iam tribus choros uideres feriantis noctibus | |
| congreges inter cateruas ire per saltus tuos | 40 |
| floreas inter coronas, myrteas inter casas. | |
| nec Ceres nec Bacchus absunt nec poetarum deus. | |
| peruiglanda tota nox est, est recinenda canticis: | |
| regnet in siluis Dione: tu recede, Delia.’ | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | 45 |
| iussit Hyblaeis tribunal stare diua floribus: | |
| praeses ipsa iura dicet, adsidebunt Gratiae. | |
| Hybla, totos funde flores, quidquid annus adtulit; | |
| Hybla, florum subde uestem, quantus Ennae campus est. | |
| ruris hic erunt puellae uel puellae fontium | 50 |
| quaeque siluas quaeque lucos quaeque montis incolunt. | |
| iussit omnes adsidere pueri mater alitis, | |
| iussit at nudo puellas nil Amori credere: | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| cras erit quom primus aether copulauit nuptias. | 55 |
| ut pater totum crearet uernis annum nubibus, | |
| in sinum maritus imber fluxit almae coniugis, | |
| unde fetus mixtus omnis aleret magno corpore. | |
| tunc cruore de superno spumeo pontus globo | |
| caerulas inter cauernas inter et uiridis specus | 60 |
| fecit undantem Dionen de marinis imbribus. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| ipsa uenas atque mentem permeanti spiritu | |
| intus occultis gubernat procreatrix uiribus, | |
| perque caelum perque terras perque pontum subditum | 65 |
| praeuium sui teporem seminali tramite | |
| inbuit iussitque mundum nosse nascendi uias. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| ipsa Troianos penatis in Latinos transtulit, | |
| ipsa Laurentem puellam coniugem nato dedit, | 70 |
| moxque Marti de sacello dat pudicam uirginem, | |
| Romuleas ipsa fecit cum Sabinis nuptias. | |
| unde Ramnes et Quirites atque prolem posterum | |
| Romulo marem crearet et nepotem Caesarem; | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | 75 |
| rura fecundat uoluptas, rura Venerem sentiunt; | |
| ipse Amor puer Dionae rure natus dicitur. | |
| hunc ager cum parturiret ipsa suscepit sinu, | |
| ipsa florum delicatis educauit osculis. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | 80 |
| ecce iam subter genestas explicant tauri latus, | |
| quisque tutus quo tenetur coniugali foedere: | |
| subter umbras cum maritis ecce balantum greges. | |
| iam loquaces ore rauco stagna cygni perstrepunt: | |
| et canoras non tacere diua iussit alites: | 85 |
| adsonat Terei puella subter umbram populi, | |
| ut putes motus amoris ore dici musico | |
| et neges queri sororem de marito barbaro. | |
| illa cantat: nos tacemus? quando uer ueniet meum? | |
| quando fiam uti chelidon ut tacere desinam? | 90 |
| perdidi Musam tacendo nec me Phoebus respicit. | |
| sic Amyclas cum tacerent perdidit silentium. | |
| cras amet qui numquam amauit quique amauit cras amet! | |
| |
