| |
| NYMPHIVS aeterno deuinctus membra sopore | |
| hic situs est, caelo mens pia perfruitur. | |
| mens uidet astra, quies tumuli conplectitur artus, | |
| calcauit tristis sancta fides tenebras. | |
| te tua pro meritis uirtutis ad astra uehebat | 5 |
| intuleratque alto debita fama polo. | |
| immortalis eris, nam multa laude uigebit | |
| uiuax uenturos gloria per populos. | |
| te coluit proprium prouincia cuncta parentem, | |
| optabant uitam publica uota tuam. | 10 |
| exseruere tuo quondam data munera sumptu | |
| plaudentis populi gaudia per cuneos. | |
| concilium procerum per te patria alma uocauit | |
| seque tuo duxit sanctius ore loqui. | |
| publicus orbatas modo luctus conficit urbis | 15 |
| confusique sedent, anxia turba, patres, | |
| ut capite erepto torpentia membra rigescunt, | |
| ut grex amisso principe maeret iners. | |
| parua tibi, coniunx, magni solacia luctus | |
| hunc tumuli titulum maesta Serena dicat. | 20 |
| haec indiuidui semper comes addita fulcri | |
| unanimam tibi se lustra per octo dedit. | |
| dulcis uita fuit tecum: comes anxia lucem | |
| aeternam sperans hanc cupit esse breuem. | |
| |
