| |
| ORPHEA cum primae sociarent omina taedae | |
| ruraque compleret Thracia festus Hymen, | |
| certauere ferae picturataeque uolucres, | |
| dona suo uati quae potiora darent, | |
| quippe antri memores, cautes ubi saepe sonorae | 5 |
| praebuerant dulci mira theatra lyrae. | |
| Caucasio crystalla ferunt de uertice lynces, | |
| grypes Hyperborei pondera fulua soli. | |
| furatae Veneris prato per inane columbae | |
| florea conexis serta tulere rosis, | 10 |
| fractaque flebilium ramis electra sororum | |
| cycnus oloriferi uexit ab amne Padi, | |
| et Nilo Pygmaea grues post bella remenso | |
| ore legunt Rubri germina cara maris. | |
| uenit et extremo Phoenix longaeuus ab Euro | 15 |
| adportans unco cinnama rara pede. | |
| nulla auium pecudumque fuit quae ferre negaret | |
| uectigal meritae conubiale lyrae. | |
| |
| tunc opibus totoque Heliconis sedula regno | |
| ornabat propriam Calliopea nurum. | 20 |
| ipsam praeterea dominam stellantis Olympi | |
| ad nati thalamos ausa rogare parens. | |
| nec spreuit regina deum uel matris honore | |
| uel iusto uatis ducta fauore pii, | |
| qui sibi carminibus totiens lustrauerat aras | 25 |
| Iunonis blanda numina uoce canens | |
| proeliaque altisoni referens Phlegraea mariti, | |
| Titanum fractas Enceladique minas. | |
| ilicet aduentu noctem dignata iugalem | |
| addidit augendis munera sacra toris, | 30 |
| munera mortalis non admittentia cultus, | |
| munera, quae solos fas habuisse deos. | |
| |
| sed quod Threicio Iuno placabilis Orphei, | |
| hoc poteris uotis esse, Serena, meis; | |
| illius exspectent famulantia sidera nutum, | 35 |
| sub pedibus regitur terra fretumque tuis. | |
| non ego, cum peterem, sollemni more procorum | |
| promisi gregibus pascua plena meis | |
| nec, quod mille mihi lateant sub palmite colles | |
| fluctuet et glauca pinguis oliua coma, | 40 |
| nec, quod nostra Ceres numerosa falce laboret | |
| aurataeque ferant culmina celsa trabes. | |
| suffecit mandasse deam: tua littera nobis | |
| et pecus et segetes et domus ampla fuit. | |
| inflexit soceros et maiestate petendi | 45 |
| texit pauperiem nominis umbra tui. | |
| quid non perficeret scribentis uoce Serenae | |
| uel genius regni uel pietatis amor? | |
| |
| atque utinam sub luce tui contingeret oris | |
| coniugis et castris et solio generi | 50 |
| optatum celebrare diem! me iungeret auspex | |
| purpura, me sancto cingeret aula choro! | |
| et mihi quam scriptis desponderat ante puellam, | |
| coniugiis eadem pronuba dextra daret! | |
| nunc medium quoniam uotis maioribus aequor | 55 |
| inuidet et Libycae dissidet ora plagae, | |
| saltem absens, regina, faue reditusque secundos | |
| adnue sidereo laeta supercilio. | |
| terrarum tu pande uias, tu mitibus Euris | |
| aequora pacari prosperiora iube, | 60 |
| ut tibi Pierides doctumque fluens Aganippe | |
| debita seruato uota cliente canant. | |
| |
